Uçmak İçin Kuş Olmak Mı Gereklidir?

Hepimizin yerine cevaplamış bu soruyu Cemal Süreya. “Hayır!” demiş. “Küçük sevinçler olsun yeter.” diye de eklemiş. Herkes birbirine bolca sevgi verebilecekken neden az olanı tercih eder anlayabilmiş değilim. Hatta az olanla da kalmıyor bazen, bazen hiç sevgi vermiyoruz karşımızdakine. Belki de hepimizin içinde bencil,memnunsuz bir insan vardır; bazen de ortaya çıkıveriyordur. Ama neden? Bu bencil insanı çıkartmak neden? Onu değil de pozitifliği,yardımseverliği benimsemiş çocuğu çıkartmamak neden? Hepimiz özümüzde iyi değil miyiz?  İyi nedirki?  Kendinden başkasını da kendin gibi düşünmek ve mutlu etmektir bana kalırsa ‘iyi’ diye nitelendirilen kavram.Ve biz aslında bu dediğimi, yani empatiyi ve hoş görmeyi çok da iyi yapabilen varlıklarız. Ben, insanın varoluşsal olarak da iyi olduğunu düşünenlerdenim; bir de bu iyiliği ortaya çıkarmayı seçersek öyle mükemmel oluyor ki hayat! İyi özellikler de kötü özellikler de çıkmaya müsait, biz iyiyi göstermeyi seçelim. Saçalım etrafa iyiliği. Ve hadi bu evreni sevgiyle kuşatalım. Çünkü bizi de, bu mavi gezegenimizi de kurtaracak olan tek şey sevgi. Acilde hastalara müdahale eden beyaz önlüklü kahramanlarımız gibi biz de kendimizi ve mavi gezegenimizi kurtaralım, hayata bağlayalım.İçimizdeki o minik çocuklar da, gezegenimiz de bize minnettar olsun. Kendine minnet duyan insan, karşısındakileri de sever ve güzel duygular besler çünkü. Çevremizdekilere küçük mutluluklar yaşatalım mı?  Hatta biz boyutu abartalım kocaman mutluluklar yaşatalım bence. Hayat seçimler silsilesi, iyiyi tercih edelim her vakit. Çünkü onu tercih ettiğimizde ilerisi için de bir seçim hakkımız oluyor, öfkesinin yönettiği ve bu yönetici duygunun kendisine seçim sunmadan kötü şeyleri yaptırdığı o insanlardan birisi olmuyoruz. Sevgisizlik beni çok korkutuyor, eminim ki herkes de benimle aynı duygu içerisindedir.  Her şeyin çözümü olan sevgiyi kullanmadıkça kötülükler peşimizi bırakmayacak çünkü. Dikkat ederseniz, sevginin olmadığı her yerde nefret boy gösteriyor. Ve öfkeyle kalkan her zaman zararla oturuyor. İnsanı yöneten öfkesi olmamalı. Sevinçleri ve incelikleri olmalı. Güzel kalbi ve mantığı olmalı. Karşısındakine mutluluk ve güzel duyguları yaşatmaktan çekinen,bunu kendine yük edinen insanlar olmayalım. Çünkü sevgi her şeyi iyileştirir.  Haydi bir karar alın, içinizdeki o sevimli ve sevgi dolu çocuğu dinlemeyi kendinize görev edinin. Hatta görevden de öte bir zevk olsun sizin için bu. O çocuk sizi hiç yanıltmayacak, yanılttı zannettiğiniz zamanlarda bile önünde sonunda yanıltmadığını göreceksiniz. Uyun o çocuğa, hayatınızın en güzel kararını aldığınıza göre;  uçalım o zaman, kocaman sevinçlerle 🙂 

Yazan: Gaye Yeşilyurt

Views:
719
Article Categories:
Sizlerden Gelenler

Bir cevap yazın