Yazılar

Stranger in the Alps ile içimizin en ıssız köşelerine yerleşen, pandemi döneminde Punisher ile kolektif hüznümüzün fon müziğine dönüşen Phoebe Bridgers, altı yıllık solo sessizliğini Lost Weekend ile bozdu. boygenius süreciyle gelen Grammy zaferleri ve stadyum konserlerinin ardından Bridgers’ın nereye evrileceği merak konusuydu. Ancak o, beklentilerin aksine stadyum marşları yazmak yerine, dinleyiciyi yine o bildiğimiz, klostrofobik ve aşırı samimi odasına davet ediyor; fakat

Gençlik kaygılarını ve büyüme sancılarını pop-punk ritimleriyle evrensel birer marşa dönüştüren Olivia Rodrigo, müzik kariyerinde politik bilincin estetikle buluştuğu yepyeni bir evreye imza atıyor. Kadroları tamamen kadın sanatçılardan oluşan Daisy Chain Fields festivali ve bu etkinliklikle simgeleşen protest teklisi “serena joy”, popüler kültürün sivil haklar mücadelesindeki işlevini yeniden tanımlıyor. Bu hareketin en radikal taraflarından biri de finansal yapısında saklı:

Sinema dünyasında Emerald Fennell ismi, son yıllarda "rahatsız edici estetik" ile eşanlamlı hale geldi. Promising Young Woman ile kazandığı Oscar başarısının ardından Saltburn ile sınıfsal röntgenciliğin zirvelerinde gezinen Fennell, şimdi rotasını dünya edebiyatının en sarsılmaz kalelerinden birine kırdı: Emily Brontë’nin 1847 tarihli başyapıtı Wuthering Heights (Uğultulu Tepeler). Brontë’nin tek romanı olan bu eser, Viktorya dönemi İngiltere’sinin sisli ve hırçın fundalıkla