Elbette Yola Devam Ediyorsun

Hayat bazı zamanlarda Arap saçına dönebiliyor. Ve elimizden hiçbir şey gelmiyormuş gibi hissedebiliyoruz. Yol zorlaşıyor. Koskocaman taşlar düşüyor önümüze. Geçmişin hayaletleri sarıyor herbir yanımızı. Onlara gitmelerini söylesek de yakamızı bırakmıyorlar. Kafanızın içinde bunca yolu boşuna yürüdüğünüzü söyleyen cılız bir ses dönüyor. Ona kulağınızı kapamaya çalışıyorsunuz. Ancak başaramıyorsunuz. Ve bu bahsettiğim şeyler sizi zaman zaman ziyaret edecek her zaman. Onlardan ebedi bir kurtuluş yolu hiçbir zaman olmayacak. Ama işin güzel yanıysa, onlarla her zaman savaşabilirsiniz. Onlara doğruları söyleyebilirsiniz. Hayat, mükemmel bir oluşum değildir. Onu kusurlarıyla kabul etmeyi öğrenmek gerebilir. Eğer ki hayatı kusurlarıyla kabul etmeyi başarabilirseniz; kendinizi de kusurlarınızla kabul edebilirsiniz. Çünkü bazen başarısız olacaksınız. Bazen yüksek göklerde uçarken birden yere çakılacaksınız. Bazen yoldaki taşlara ayağınız takılacak. Bazen geçmişin hayaletleri etrafınızı saracak. Ama hayatın kusursuz bir dengeleme oyunu olduğunu unutmamak gerekir. Siz, başarısızlıklarınız değilsiniz. Hiçbir zaman da olmadınız. Etrafınızı saran ve sizi felç bırakan bütün kötü duygulara ve düşüncelere sizin hakkınızda yanıldıklarını söyleyin. Onlara teslim olmayın. Kendinize o kötülüklerin aksine yine de var olmaya devam eden küçük güzellikleri hatırlatmayı unutmayın. Çünkü o küçük güzellikler, yola devam etmenizi sağlayacaktır.

Şu anda yorulmuş olabilirsiniz, teslim olmuş olabilirsiniz ama; kendinizi yeniden bulmanız için hiçbir zaman geç kalmadınız.

Özetle Peters diyor ki: Elbette, öyle ya da böyle, yola devam edebilirsin.

Bugünlük benden bu kadar, esenlikle kalın.