Modern Zamanlarda Aşk Dibdidududu Mudur?

Nil Karaibrahimgil sorar bu soruyu “Bu Mudur?” şarkısında... Nedir günümüzde, modern zamanda aşk? Olay koşulsuz sevmek midir? Gözlerimize inen o parıltılı perde midir? Yoksa feromonları tatmin etme isteği midir? Eskilerde göz görür, gönül severmiş. Bizdeki gibi karşı tarafın eski sevgilisinin eski sevgilisiyle neden ayrıldığına, incik cıncığına kadar inilmezmiş. Aşkı aşk yapan, karşıdakine duyulan sonsuz keşfetme isteğiymiş. Ama şimdi nerede o günler... Açıyorsun sahte bir hesap, giriyorsun profiline; kendisinin bile neden takip ettiğini bilmeyeceği kadar önemsiz kişilere kadar öğreniyorsun.

Peki bu nereye kadar sağlıklı bir ilişki sağlar bizlere? Zurnanın zırt dediği yer olan, sıkılma noktasına gelene kadar elbette. Ayıptır söylemesi karşı tarafın donuna kadar bildiğimizde de bu süre oldukça kısalıyor. Sonra da günümüzde aşk ve ikili ilişkiler için “cinsel tatmin, gönül eğlendirme” gibi tabirler kullanılmaya başlanıyor. Başlanır tabi. Bu tarz paranoyalarla, “acaba hem benle hem de takip ettiği şu falanca kişiyle aynı anda mı konuşuyor bu?” gibi sorularla beyinlerimiz birer çöplüğe dönüşüyor.

İlişkide paranoyanın kitabını yazan bir insan olarak söylüyorum; Sherlockçuluk oynamayalım. Bize zarar. Watson olarak da yanımıza alıyoruz arkadaş grubumuzu, FBI ajanları gibi başlıyoruz araştırmaya. Ne gerek var efendim? Aşk, sevgi ve teknolojik dünya bir arada yakışmıyorlar birbirilerine. İnternet dediğimiz illet, iliklerine kadar sömürüyor sevgiyi.

Velhasıl kelam, Peters diyor ki: Sevgi en saf halindeyken güzel, aklımızda bire bin katarken, karşımızdaki kişiyi kalabalık bir odada vâr olan tek kişi olarak görürken güzel. Sherlockçuluk oynamayalım.

Bugünlük benden bu kadar, esenlikle kalın.