O Kapıyı Çarpmasını Bileceksin

Kimiz biz? Ben kimim? Sen kimsin? Neden buradasın? Bu yazıyı neden okuyorsun? Bilmiyorum tüm bunların cevaplarını. Ama bildiğim bazı şeyler var. Bazen hayat seni öyle bir yere koyar ki, arkana da dönsen, sağına da dönsen soluna da dönsen anlamazsın nerede olduğunu. Ne için o bilinmezliğin ortasında olduğunu... Kalbini ortaya koyduğun savaşların sonunda, kalbini bir hançerle baştan aşağıya yırtılmış bulabilirsin. Çıplak ayak yürüdüğün çakıl yolların sen yürüdükçe bilenen bıçaklar gibi hissettirdiğini düşünebilirsin. “Gençliğinizin kıymetini bilin” diye başlayan yazıları okurken zamanla gözlerini devirmeye başlayabilirsin. Sadece çok uzun süredir orada oldukları için sana güven veren ama aslında seni günden güne eritip bitiren insanlara, senden kalan son parçaları heba edebilirsin. Bu hayatta, her şey olabilirsin. Ama vakti geldiğinde kapıyı çarpmasını bilen kişi olmak, işte herkes o kişi olamaz. Ben de olamıyorum. Kendimi bazı döngülerin içinde buluyorum. İçinden nasıl çıkıp kaçacağımı bilemediğim, neresinden tutarsan tutayım akla ve mantığa yatan bir sebebe bağlayamadığım, ne idüğü belirsiz döngülerin tam ortasında dikiledurduğum zamanlar oluyor. Keşke gelmeseler o zamanlar diyorum bazen tabii. Ama misafir olarak uğradıkları sürece sıkıntı yoktur. Bu hislerin yüzlerini kapıyı çarpmayı bildiğin sürece sorun yoktur. İçinde adlandıramadığın ama dışa vurmak istediğin duygular olduğunda, o duyguları yutma; kus. Kim ne der diye düşünmemelisin, düşünmemeliyim. Arkadaşlarının tavsiyelerine çok kulak asma. Aklındakileri konuş. Aklındaki şeyleri konuşmazsan, o şeyler seni yemeye başlar. Son lokmaya kadar, kemiklerine kadar yerler seni.  Karanlık düşüncelerin önüne atılan bir yem değilsin, olmamalısın. İçinde tuttuğun duygulara iyi bir ev sahibi olabilmek için; o evde yaşayanın sen olduğunu ve geriye kalan her şeyin gelip geçici olduğu detayını aklında bulundurmalısın. Onları ağırla zihninde. Ağlamanı istiyorlarsa ağla. Bağırmanı istiyorlarsa bağır. Yoksa bilirsin, bazı misafirler içten pazarlıklıdır; yatıya kalmak isteyebilirler. Vakti geldiğinde, onların yüzüne o kapıyı çarpmasını bil.

Bugünlük benden bu kadar. Esenlikle kalın.