Sürekli Dönüp Geçmişe Bakarsan, Boynun Tutulur

"Düne geri gidemem. Çünkü dün farklı bir insandım." der Alice. "Evet, geçmiş can acıtır. Ama ya geçmişinden kaçarsın, ya da ondan bir şeyler öğrenirsin." diye devam eder Rafiki. Geçmiş sırtınızda ağır bir çuval gibi durmamalıdır. Elinizde küçük bir pusula olmalıdır. Geçmişin hatalarının bizlere zarar vermemesi gerektiğini hatırlatan minik bir hatırlatıcı...Çünkü hiçbirimiz dün olduğumuz insan değilizdir. Her gün öğrenir, gelişiriz. İnsan beyninin kurulumu böyledir zaten. Sürekli bir gelişim içindedir. Geçmişini unutmamalıdır insan. Ama nereden geldiği, nereye gideceğini belirlemez. Ve eğer ki daima geçmişte yaşarsanız, gelecek asla gelmeyebilir. Bunun olmaması için de başımızı, geleceğe doğru çevirmeliyiz. Geçmiş arkada kalmalıdır. O tutunacak dal değildir, sizin kullanım talimatınız da değildir. İnsan, türü gereği, yoluna devam ederken geçmişle yolculuğa çıkmak zorundadır. Aslanlar, kaplanlar için de bir yarın vardır. Ama onların dünleri, insanlarda olduğu gibi sandıkta bir yük değildir. Yaratılışından kaynaklı olarak; gelişir, iyileşir ya da kötüleşir insan. Lakin bu gelişim, boynunuz sürekli geçmişe bakmaktan tutulu kalmışsa; mümkün değildir. Dünün üzüntüleri, dünündür. Durup durup takılmayın geçmişe. Bazı sorular cevapsız kalmalıdır. İnkar edilemez gerçekler vardır ve geçmişe müdahalenin imkansız olduğu da bunlardan sadece biridir. Yine de geçmişe müdahale edemiyor oluşumuz, şu anı ve yarını istediğimiz gibi şekillendiremeyeceğimiz anlamına gelmez. Boşuna dememiş değil mi Usta Ugvey "Dün artık tarih oldu, yarın ise bir bilmece ama bugün sana hediyedir, bunun kıymetini bilmek gerekir." diye? Özetle Peters diyor ki: boynunuz tutulmasın istiyorsanız, durup durup geçmişe bakmayın, koskoca bir gelecek sizi bekliyor. Bugünlük benden bu kadar, esenlikle kalın.