Yazılar

"Düne geri gidemem. Çünkü dün farklı bir insandım." der Alice. "Evet, geçmiş can acıtır. Ama ya geçmişinden kaçarsın, ya da ondan bir şeyler öğrenirsin." diye devam eder Rafiki. Geçmiş sırtınızda ağır bir çuval gibi durmamalıdır. Elinizde küçük bir pusula olmalıdır. Geçmişin hatalarının bizlere zarar vermemesi gerektiğini hatırlatan minik bir hatırlatıcı...Çünkü hiçbirimiz dün olduğumuz insan değilizdir. Her gün öğrenir, gelişiriz. İnsan beyninin kurulumu böyledir zaten. Süre

Hepimizin korkuları vardır. Yükseklik, karanlık, derinlik... Peki iş, hayatımıza ve kim olacağımıza geldiğinde, bunlara olan korkumuzla ne yapmalıyız? Bana kalırsa onu bir güzel susturmalıyız. O an bizi çok korkutan bir adımın, 20 yıl sonra hayatımıza yön verip vermeyeceğini nasıl bilebiliriz sonuçta. Osho demiştir ki; " Hayat korkunun bittiği yerde başlar." Ne diyelim ki, ağzına sağlık! Hayat gerçekten de korkunun bittiği yerde başlıyor. En büyük başarılar insanın korkuların

Ömrümüz boyunca kimler hayatımıza dokunuyor? Kimlerin parmak izleri var hikayemizde? Bu insanlarla yaşadıklarımız bizi şu anki halimize mi dönüştürüyor? Peki tüm bu insanlar, bu şeyleri yaparken illaki iyi anılarla girmek mi zorunda hayatımıza? Tabii ki de hayır. Hayat tecrübeyle sabittir. Ve hayat toz pembe değildir. Grilikler de vardır, siyahlıklar da... Ama bu demek değildir ki; o grilikler pis, kötü, kin tutulmalık şeylerdir. Bence hayatta gerçek teşekkür etmemiz gereken