Sinema dünyasında Emerald Fennell ismi, son yıllarda "rahatsız edici estetik" ile eşanlamlı hale geldi. Promising Young Woman ile kazandığı Oscar başarısının ardından Saltburn ile sınıfsal röntgenciliğin zirvelerinde gezinen Fennell, şimdi rotasını dünya edebiyatının en sarsılmaz kalelerinden birine kırdı: Emily Brontë’nin 1847 tarihli başyapıtı Wuthering Heights (Uğultulu Tepeler). Brontë’nin tek romanı olan bu eser, Viktorya dönemi İngiltere’sinin sisli ve hırçın fundalıkla

Hayat bazı zamanlarda Arap saçına dönebiliyor. Ve elimizden hiçbir şey gelmiyormuş gibi hissedebiliyoruz. Yol zorlaşıyor. Koskocaman taşlar düşüyor önümüze. Geçmişin hayaletleri sarıyor herbir yanımızı. Onlara gitmelerini söylesek de yakamızı bırakmıyorlar. Kafanızın içinde bunca yolu boşuna yürüdüğünüzü söyleyen cılız bir ses dönüyor. Ona kulağınızı kapamaya çalışıyorsunuz. Ancak başaramıyorsunuz. Ve bu bahsettiğim şeyler sizi zaman zaman ziyaret edecek her zaman. Onlardan e

ilişkiler; kimi zaman çok dolambaçlıdır, kimi zamansa çok basit... ama bence bunlar sorun değildir. bizlerin insan olduğunun göstergesidir. ancak eğer ki ilişki, huzursuzluk veriyorsa; işte tam o noktada bir sorun vardır. sevgi, iyileştiricidir. iyileştirmek yerine derin ve kapanması zor yaralar açıyorsa, onun adı sevgi değildir. yanılsamadır o. bazen yanılsanız da zarlar, hep sizin elinizdedir. unutmayın bunu. acı verici olan şey, hayatınızın sonuna kadar size acı vermek zor

Kimiz biz? Ben kimim? Sen kimsin? Neden buradasın? Bu yazıyı neden okuyorsun? Bilmiyorum tüm bunların cevaplarını. Ama bildiğim bazı şeyler var. Bazen hayat seni öyle bir yere koyar ki, arkana da dönsen, sağına da dönsen soluna da dönsen anlamazsın nerede olduğunu. Ne için o bilinmezliğin ortasında olduğunu... Kalbini ortaya koyduğun savaşların sonunda, kalbini bir hançerle baştan aşağıya yırtılmış bulabilirsin. Çıplak ayak yürüdüğün çakıl yolların sen yürüdükçe bilenen bıçak

"Düne geri gidemem. Çünkü dün farklı bir insandım." der Alice. "Evet, geçmiş can acıtır. Ama ya geçmişinden kaçarsın, ya da ondan bir şeyler öğrenirsin." diye devam eder Rafiki. Geçmiş sırtınızda ağır bir çuval gibi durmamalıdır. Elinizde küçük bir pusula olmalıdır. Geçmişin hatalarının bizlere zarar vermemesi gerektiğini hatırlatan minik bir hatırlatıcı...Çünkü hiçbirimiz dün olduğumuz insan değilizdir. Her gün öğrenir, gelişiriz. İnsan beyninin kurulumu böyledir zaten. Süre

Hepimizin korkuları vardır. Yükseklik, karanlık, derinlik... Peki iş, hayatımıza ve kim olacağımıza geldiğinde, bunlara olan korkumuzla ne yapmalıyız? Bana kalırsa onu bir güzel susturmalıyız. O an bizi çok korkutan bir adımın, 20 yıl sonra hayatımıza yön verip vermeyeceğini nasıl bilebiliriz sonuçta. Osho demiştir ki; " Hayat korkunun bittiği yerde başlar." Ne diyelim ki, ağzına sağlık! Hayat gerçekten de korkunun bittiği yerde başlıyor. En büyük başarılar insanın korkuların

Ömrümüz boyunca kimler hayatımıza dokunuyor? Kimlerin parmak izleri var hikayemizde? Bu insanlarla yaşadıklarımız bizi şu anki halimize mi dönüştürüyor? Peki tüm bu insanlar, bu şeyleri yaparken illaki iyi anılarla girmek mi zorunda hayatımıza? Tabii ki de hayır. Hayat tecrübeyle sabittir. Ve hayat toz pembe değildir. Grilikler de vardır, siyahlıklar da... Ama bu demek değildir ki; o grilikler pis, kötü, kin tutulmalık şeylerdir. Bence hayatta gerçek teşekkür etmemiz gereken

Gece yarısındayız, bu kez “Ben Buraya Çıplak Geldim” değil de “The Lucky One” çalıyor kulaklıklarımda. Kanalımın bir kitleye sahip olmaya başladığı ilk dönemlerde hep bu şarkıyı dinlerdim. Bilenler bilir, Taylor bu şarkıyı yakaladığı ünün yanı sıra gelen korkularla yazmıştı. Bir gün sırlarının afişe edildiğini düşünerek yazmıştı. Sanırım ben de yıllar boyu hep Taylor’ın bu şarkıyı yazarken içinde yaşadığı korkuyu bedenimin bir parçası sanarak yaşadım. Her zaman doğru olanı ya

Bir planım vardı. Gerçekleşeceğinden, adımdan bile daha çok emin olduğum bir planım vardı. Her gece uyumadan önce, gerçekleşeceği günün hayalini kurduğum; her sabah uyandığımda aklıma gelen ilk şey olan bir plandı bu. "Kriz anında kendine hatırlat" türündendi. Geçtiğimiz son birkaç ayda bu planın tutmayacağını anladım. Yıllarca her gün bir bitkiyi sularsanız; sevginizi ve emeğinizi verirseniz, onun solması başınıza gelebilecek en kötü şeylerden biri haline gelebilir. Bana ola